Het blijkt dat ‘zomaar iets weggeven’ ook tot verwarring kan leiden. Maar ‘zomaar iets weggeven’ is iets anders dan ‘iets uit te kunnen zoeken voor iemand die jou dierbaar is’. Je krijgt niets voor jezelf… Je wordt wel co-creator, waarbij jouw intentie geldt!
Bij iemand leeft de vraag of het succes van dit project afhankelijk is van de keuze het voorstel te aanvaarden? Het idee, het project, is van nature geslaagd. Maar door er zo veel als mogelijk mensen er in betrekken wordt dit verhaal pas echt mooi, komt het tot leven ;)
Of ik iedereen uitgenodigd heb die ik ken? voor nu mensen met wie ik een connectie heb, dit is vanzelf per persoon verschillend.
Waarom ik dit doe? Omdat ik er plezier in heb om te delen. Ik heb genoeg en de bron is schier eindeloos. Sterker, dit werkt zeer inspirerend! Het boeit in hoge mate te lezen/horen hoe verschillend mensen op dit verhaal reageren.
Maar het is natuurlijk nimmer de bedoeling geweest mensen in verlegenheid te brengen. Het is eenvoudig dit: een mogelijkheid is altijd vrijblijvend. En ik kan het maar op een manier doen, mijn manier... ;)
Tot slot nog een hele mooie reflectie van iemand: ‘begrijp ik wat de essentie is van het project?' Ik denk eerlijk gezegd dat iedereen die er aan deelneemt, met zijn/haar motivatie en intentie naar hun ontvanger toe en de straks opgedane ervaringen met vrijgevigheid, onlosmakelijk mede dit totale verhaal vormt. Maar de vraag boeit mij zeer. Mijn antwoord is nu: goedheid cumuleert.
Wordt vervolgd
6 opmerkingen:
Lieve Marius,
je vertelde me over generosity expands en dat ik ook een kunstwerk voor iemand uit mocht zoeken…
Toen ik voor de eerste keer naar een fysiotherapeute ging, die in een huisartsenpraktijk zit, zat ik daar in de wachtkamer te wachten. De enige andere wachtende persoon was een bejaarde vrouw. Ik was verdiept in een tijdschrift toen ik ineens uitroepen van vreugde hoorde vanuit de deuropening. Het omaatje en een vrouw begroetten elkaar zo enthousiast dat de liefde er vanaf spatte. Ik dacht dat het een jonge vrouw was die dolblij haar oma begroette.
Het bleek de fysiotherapeute te zijn die een oud-patiënte terug zag en mij kwam halen uit de wachtkamer. Wat een entree!
En wat een liefdevolle, bruisende, hartelijke vrouw.
De fysiotherapeute bleek kundig, professioneel, maar vooral ook heel oorspronkelijk, liefdevol en wijs te zijn. Door de tips, oefeningen en moed die zij mij gaf, kreeg ik eindelijk meer grip op een probleem waar ik al lang mee kampte.
Jaah, een kunstwerk voor haar!
Ik dacht meteen aan de kleur roze en aan iets ronds. Ik twijfelde over een bol, maar uiteindelijk viel mijn keuze op een prachtige kubus van jou, met lichte kleuren, roze en een stralende ronde ‘zon’ er op. De fysiotherapeute was er heel blij mee, toen ik het haar gaf na de laatste sessie. Ze wilde het niet in haar praktijkruimte zetten, maar het een mooi plekje in haar huiskamer geven!
Ik hoop dat er nog heel veel mensen blij en verrast worden door dit project.
Liefs van Els
Lieve Els,
Dank je wel dat je dit hier deelt! Hoe meer zielen, hoe meer vreugd.
En het doet mij groot plezier op deze manier jou en de fysiotherapeute blij gemaakt te hebben ;)
Liefs,
Marius
Beste Marius,
Per toeval kwamen we elkaar op de Posbank weer tegen.
Van het een kwam het ander en nu heb ik een prachtige kubus-kist met gebedsvlaggen aan
Ruud en Ans mogen geven.
Ze waren zeer vereerd met jouw kunstwerk en het krijgt een mooie plaats in hun huis.
Graag wil ik je bedanken dat ik mee mocht doen aan dit bijzondere 'blij maak' project.
Au revoir!
Paul.
Beste Paul,
Weer een handvol blije mensen erbij :)
Heel graag gedaan!
Marius
Mijn naam is Janine, 43 jaar, ik woonde in een woongroep in Amersfoort maar vanwege de kostendelers norm kreeg ik per 1 juli 2015 nog maar 495 euro bijstand.
Ik heb van alles gedaan om dit bedrag alsnog terug te draaien naar de 900 die ik voorheen ontving:
Bezwaarschrift met behulp van een advocate, juridisch advies van juridisch loket, overleg met mijn klantmanager en juridisch medewerkers van gemeente Amersfoort, overleg met de woningstichting Stadsherstel Amersfoort, zij wilden niets veranderen aan het huurcontract. Het aanvragen van een voorlopige voorziening bij de rechter, die werd afgewezen..
Ten einde raad besloot ik op zoek te gaan naar zelfstandige woonruimte, en omdat ik 14 jaar ingeschreven stond bij woningnet Utrecht is dit gelukt.
Ik heb dit echter alleen aangekund met behulp van financiele lening van mijn ouders, en met hun klus en schilder hulp.
En met verhuis en til hulp van verschillende mensen, omdat ik sinds 2003 na een ongeluk chronische rugklachten heb.
Mn ouders hebben zich 3 slagen in de rondte gewerkt, en dat terwijl ze al 68 en 72 jaar zijn.
Om hen te bedanken voor al hun fantastische hulp, zonder welke ik niet eens had kunnen verhuizen, mocht ik ze een beschilderde kegel/bowlingbal aanbieden van Marius.
Deze prachtige bol, die doet denken aan een maan, en er aan alle kanten weer anders uitziet, heb ik ze gisteren kado gedaan. Het kunstwerk viel zeer in de smaak en er wordt nu een mooi plekje voor gezocht in hun huis.
Marius bedankt! Wat een mooi concept :-)
Hartelijke groet Janine
Lieve Janine,
Wat jij aan jouw ouders wilt geven is liefde en dankbaarheid, dat staat.
De ene keer helpen zij jou, wie weet help jij binnenkort Els :)
Ik beleef er plezier aan dat de bal 'jouw kant opgerold' is ;)
Liefs,
Marius
Een reactie posten